Sergio Cotta (1920-2007), bohater włoskiego ruchu oporu w okresie II wojny światowej, wykładowca w uniwersytecie La Sapienza w Rzymie, którego zainteresowania naukowe dotyczyły filozofii prawa, filozofii polityki oraz historii myśli politycznej, był jedną z głównych postaci włoskiego życia intelektualnego drugiej połowy XX wieku. W swej pracy badawczej podjął rozważania na temat prawa naturalnego, proponując zupełnie nową koncepcję prawa jako fenomenu ściśle związanego z ludzką egzystencją, ukierunkowanego na tworzenie relacji z innymi w obrębie danej wspólnoty w celu realizacji dobra wspólnego. Do jego najbardziej znanych dzieł należą: \"Prospettive di filosofia del diritto\" (1974), \"Giustificazione e obbligatoriet delle norme\" (1981), \"Il diritto nell\'esistenza. Linee di ontofenomenologia giuridica\" (1985). \"Prawo pozytywne i prawo naturalne\", publikowane w niniejszym opracowaniu, stanowi zmodyfikowaną wersję referatu wygłoszonego przez Cottę w 1979 roku na IX Światowym Kongresie Filozofii Prawa i Filozofii Społecznej w Bazylei. Cotta spogląda na złożone związki prawa naturalnego z prawem pozytywnym w oryginalny sposób, poszukując między tymi dwiema pozornie sprzecznymi koncepcjami harmonii i ciągłości.