Najnowsza książka Ludwika Filipa Czecha Wióry to tom poetycki, w którym autor z niezwykłą uważnością wydobywa sens z tego, co kruche, nietrwałe, łatwe do przeoczenia. Tytułowe wióry stają się tu metaforą śladów pozostawianych przez autora: w tartaku głowy/wiersz ciężki /jak pień//przewala się/ trze/skrzypi//wióry lecą. Każdy wiersz jest rodzajem krótkiej noweli: skondensowaną opowieścią, w której rozpoznajemy dramat, ironię, ale też czułość wobec tego, co przemija. Czech łączy refleksję z precyzją obrazu i rytmem języka, tworząc poezję, która rozlicza się z czasem i pamięcią, a jednocześnie ocala to, co najdrobniejsze i najbardziej ulotne.