Eneida – klasyczny epos rzymski, który zachwyca rozmachem i aktualnością przesłania. Epickie bitwy, dramatyczne spotkania, zmysłowe opisy i przejmujące sceny rozstań splatają się w opowieść, która nie pozwala na obojętność.

To nie tylko historia o bohaterze uciekającym z płonącej Troi, a opowieść o człowieku mierzącym się z ciężarem przeznacze¬nia. Eneasz nie jest herosem bez skazy. Nie triumfuje bez wa¬hania, nie kocha bez lęku, nie podejmuje decyzji bez bólu. Jego podróż nie jest tylko wędrówką przez morza i lądy, lecz przede wszystkim przez własne wątpliwości. Każdy kolejny krok ozna¬cza stratę: ojczyzny, bliskich, złudzeń. Mimo to idzie naprzód – nie dlatego, że chce, lecz dlatego, że musi.

Wergiliusz stworzył świat pełen napięć: między wolą bo¬gów a wolnością człowieka, miłością a obowiązkiem, prze¬szłością a przyszłością. Czy można budować nowe życie, nie zdradzając starego? Czy przeznaczenie jest darem, czy przekleń-stwem? Mimo upływu lat, te pytania brzmią zaskakująco znajomo.

Atmosfera tego dzieła naznaczona jest tragizmem, a jednocześnie tchnie nadzieją. Mówi o tym, co najtrudniejsze: odpowiedzialności, utracie i o odwadze, by iść dalej pomimo przeciwności. Właśnie te zderzające się sprzeczności stanowią o niegasnącej przez wieki sile tego klasycznego tekstu, który wciąż porusza bardziej niż niejedna powieść współczesna.