Dwaj panowie o imionach Ziuk i Staszek postanawiają wywołać wielką wojnę, aby wyrwać ojczyznę z łap zaborców. Chce im pomagać kompozytor Ignacy, który – jak na artystę przystało – pozostaje w mocno otwartym związku małżeńskim. Wkrótce okazuje się, że drugi z nich – o nazwisku Tarkowski – też nie jest święty, wiedzie życie playboya i prowadzi niezbyt legalne interesy w sercu Afryki, przez co ma konflikty z policją obyczajową wielu krajów. Czy i jak uda im się wyzwolić Polskę? Z zapatrzenia wyrwał ich głos kapitana McCluskey. – O, kogo widzę, toż to pani inspektor Natalie… Jak tak dalej pójdzie, wystrzela nam pani cały stan. – Tak, bo tu jest duża przestępczość – odparła, wstając. – W każdym razie muszę pani pogratulować. Pani konto wzbogaci się o dwadzieścia tysięcy dolarów. – W jaki sposób? – spytał Vito, który takich pieniędzy też nigdy w życiu nie widział. Będziesz przywódcą swojego kraju, Pełnię swej władzy zdobędziesz w maju, Nieszczęście, jakiego nikt nie przyśni, Spotka twój dzielny naród we wrześniu. – Kto to jest?! – Ziuk niemal krzyknął. – Wróżbitka? – Ta Marysia to faktycznie brzytwa, porównywalna z moją Leną – przyznał Rasputin. – Jednak to jest tylko dziesięć modelek.