Kilka dni to książka, która jest szkicem do portretu pokolenia lat sześćdziesiątych, widzianego przez pryzmat grupy przyjaciół studentów krakowskich uczelni. Autor zapisał w niej swoje wspomnienia w formie esejów, które nie koncentrują się tylko na jego osobistych doświadczeniach, ale rysują obraz całego pokolenia.

Opisał w niej też bogate życie kulturalne miasta niezapomniane spektakle teatru Kantora czy krakowskie prawykonania dzieł muzyki Krzysztofa Pendereckiego.

Grzegorz Kościński jako naoczny świadek historycznych wydarzeń wspomina między innymi odsłonięcie pomnika Grunwaldzkiego w 1976 roku i wybór Karola Wojtyły na biskupa Rzymu; lata komuny, tragedię w Gdańsku i sukcesy ery gierkowskiej; Solidarność i przemiany roku 1980; stan wojenny i tajemnicę Okrągłego Stołu; katastrofę elektrowni w Czarnobylu w 1986 roku i pierwsze wolne wybory 4 czerwca 1989 roku.

Z perspektywy minionych czterdziestu lat konfrontuje wizję współczesnej Polski z jej obrazem, przechowanym w pamięci jako kraju swojego dzieciństwa i młodości.

Dzięki niemu czytelnik może poznać obraz z życia szkoły w latach siedemdziesiątych i dokonywane w tym czasie przez młodych ludzi wybory swojej drogi życiowej. Snuje też refleksje, jak przemiany polityczne i społeczne wpłynęły na losy pokolenia lat sześćdziesiątych.

W drugiej części książki wspomnienia autora przeplatają się z reportażami z podróży do Norwegii, która stała się dla niego drugim domem i gdzie ukazał niezwykłość i wyjątkowość tego kraju.